Uitgeverij Dulce et Decorum Wie in Nederland iets wil lezen over de Eerste Wereldoorlog kan putten uit een groeiende hoeveelheid in het Nederlands vertaalde non-fictieboeken. Vertaalde fictie is echter minder voorhanden. Uitgeverij Dulce et Decorum wil in deze leemte voorzien …. Meer lezen

Aanbieding ter gelegenheid

van de uitgave van deel 14

van de Bibliotheek

van de Eerste

Wereldoorlog ...

 

Voor slechts € 20,00 (voor Nederland geen verzendkosten) kiest u 3 van de eerste 8 delen. Deel 6, Witte zwanen, zwarte zwanen van Jennifer Johnston, is alleen in de aanbiedingsdoos te krijgen.

Dit is dé gelegenheid om kennis te maken met de schitterende boeken van de Bibliotheek van de Eerste Wereldoorlog.

AANBIEDING:

klik op de afbeelding

 

De Bibliotheek van de Eerste Wereldoorlog

De meest bijzondere romans, verhalen, dagboeken en memoires worden vertaald en uitgegeven onder de noemer van De Bibliotheek van de Eerste Wereldoorlog. 

William March – Compagnie K 

Dalton Trumbo – Stiltewoorden  

Paul Alverdes – Het Fluitersvertrek 

Thomas Boyd - Door het koren

Francis Brett Young - Mars op Tanga

Jennifer Johnston - Witte zwanen, zwarte zwanen 

E.E.Cummings - De Enorme Zaal

Harry Oltheten - Dauw

De Oorlogsherinneringen van Frank Richards, 1914-1918 

James Hanley - De Duitse gevangene / Passie in het aangezicht van de dood

E.P.F.Lynch - Modder van de somme

Bob Latten - Poststempel Verdun

Fritz von Unruh - Offergang

R.H.Mottram - De Spaanse Hoeve
Meer lezen

Bestellingen:

U kunt bestellen door een e-mail naar de uitgeverij te sturen [info@dulce-et-decorum.nl]. U krijgt dan een e-mail terug met de betalingsgegevens. 

Interview met de uitgever

ER SLUIMERT SCHOONHEID IN

                   DE EERSTE WERELDOORLOG

door Cees van Hoore

 

Uitgeverij Dulce & Decorum richt zich uitsluitend op literatuur die gaat over de Eerste Wereldoorlog. Er is volgens uitgever Fons Oltheten veel meer moois dan alleen ’De hel’ van Henri Barbusse en ’Im Westen nichts Neues’ van Erich Maria Remarque. Hij heeft dat bewezen met zes prachtige uitgaven, die de lezer emotioneel knock-out achterlaten. Binnenkort verschijnt ’’De Enorme Zaal’, een fabuleuze roman van de dichter E.E. Cummings. Uitgever Fons Oltheten: ,,Ik wil die zogenaamde canon doorbreken Er sluimert nog zoveel schoonheid.’’
 
’Compagnie K’ van William March, ’Stiltewoorden’ van Dalton Trumbo, het zijn twee van de zes sinister glanzende juwelen die de uitgeverij op zijn naam heeft staan. Alle zes uitgaven zijn breed en lovend besproken in de landelijke kranten. Er moeten in totaal zo’n zestig boeken verschijnen, waarin WOI door Engelse, Franse, Duitse en Amerikaanse schrijvers op een indringende manier wordt belicht. Oltheten heeft zijn uitgeverij genoemd naar ’Dulce et decorum est’, een uitspraak van Horatius: ,,In een bekend gedicht van Wilfred Owen wordt de loze kreet dat het ’zoet en eervol is te sterven voor je vaderland’, waarmee de jongens door de politici de Great War in werden gelokt, op macabere wijze ontkracht. Hij beschrijft de gasaanvallen, het gerochel van bloed in de longen, en eindigt snerend met deze aan Horatius ontleende kreet. Al de boeken die ik uitgeef zijn een aanklacht tegen die oorlog, tegen die leugenachtige, grote woorden waarmee men mensen een heldendom wil aanpraten.’’
,,Ik ben geen oorlogsfreak. Ik vind die oorlog zo interessant omdat hij een scharnierfunctie heeft gehad in de menselijke beschaving. Men ging met een oude strijdopvatting de oorlog in. De Engelsen liepen open en bloot op de vijand af. Dat kon misschien in vroeger tijden, tijdens de Boerenoorlog, maar in de Eerste Wereldoorlog werden ze bij bosjes meteen neergemaaid door een mitrailleur. De techniek nam een hoge vlucht. De gebroeders Wright waren een paar jaar daarvoor nog met een gammel vliegtuigje opgestegen, maar al snel na het begin van de oorlog kwamen er ‘goede’ vliegtuigen die de stellingen bombardeerden en duizenden slachtoffers maakten. Tanks werden ontwikkeld en ingezet. Men werd aan flarden geschoten. En het was allemaal zo zinloos. Als het aan de soldaten had gelegen, waren ze naar elkaar toe gegaan en hadden ze het bij een sigaretje uitgepraat en vrede met elkaar gesloten.’’
,,Politici probeerden het volk over de streep te trekken met slogans als: ’Your country needs you’. Er zijn voorbeelden te over dat de gewonden niet meer naar huis mochten. Ze waren er zo verschrikkelijk aan toe dat hun aanblik het moreel zou ondergraven. Het is bekend dat de bevelhebbers Haig en Foch niet naar het front toe gingen omdat ze anders wel eens niet meer zo standvastig zouden zijn in het geven van de orders aan hun manschappen.’’
,,Engeland had een beroepsleger van zo’n 250.000 man. Maar dat werd in no-time massaal in de pan gehakt. Er moest propaganda worden gemaakt om vrijwilligers te ronselen. En dat gebeurde op een smerige manier. Duitsers zouden kinderen op staken hebben gespietst, ze zouden onschuldigen standrechtelijk hebben geëxecuteerd, kortom: het waren grote schoften. Zo moest onder de Britten een sfeer van lotsverbondenheid worden gecreëerd. Men kon zich ook groepsgewijs als vrijwilliger opgeven. Zo kon waren er bataljons die bestonden uit alleen maar postbodes of uit mannen uit een bepaald dorp. Dat waren de zogenaamde Pal’s Batallions. Resultaat: een grote cohesie. Men vocht niet alleen meer voor zichzelf, maar voor elkaar. Het heeft miljoenen doden gekost. In Engeland zegt men terecht: A generation is missing’.’’
,,Ik zoek zelf mijn weg in de schat aan literatuur die er is. Het is een weergaloze ontdekkingstocht geworden. Uitgangspunt voor mij is literaire kwaliteit en verscheidenheid. Zo komen in de roman ’’Compagnie K.’ alle soldaten en officieren aan het woord. Je ziet de verschrikkingen door talloze ogen. Je leest over soldaten die executies weigeren en anderen die het juist graag doen. Ach, er zijn buiten de zogenaamde canon zulke uitzonderlijke boeken over deze oorlog. Boeken die vaak een nog indringender beeld geven dan deze evergreens. Maar veel literaire uitgevers durven dat niet aan. Ik wel.’’
Een tip: vrouwen moeten zich vooral niet laten afschrikken door deze oorlogsliteratuur, vindt Fons Oltheten. ,,Er wordt op zo’n pure en ontroerende wijze geschreven in deze romans dat er uit al die verschrikking iets algemeen-menselijks oprijst. De kameraadschap van de manschappen onder elkaar maar ook de liefde van de soldaten voor hun meisje thuis, die vaak beloofd hadden te zullen trouwen als hun lief terug zou komen van de oorlog. Groot was het drama dat volgde als die jongen ernstig gewond was geraakt en geen armen of benen meer had, of als zijn gezicht voor de helft was weggeschoten. Ergens staat er dat zo’n meisje moest overgeven toen zo’n verminkte soldaat haar wilde houden aan haar belofte. Dat is zo’n bitter beeld. Wel even wat anders dan Churchill met zijn sigaar en zijn triomfantelijke V-teken. De zwaargewonden werden in geheimzinnige klinieken opgesloten. In ’Stiltewoorden’ wordt beschreven hoe een soldaat, die armen en benen mist maar ook al zijn andere zintuigen kwijt is geraakt, contact zoekt met zijn omgeving door met zijn hoofd morsesignalen op het kussen te bonken. Hij maakt duidelijk dat hij naar buiten wil, weer onder de mensen wil zijn. Maar dat wordt hem en vele anderen niet toegestaan vlak na de oorlog. Dat was natuurlijk geen beste reclame voor de regering. Veel soldaten konden aan de burgerbevolking niet kwijt hoe ze hadden rondgedoold in dat van mijnen en granaten vergeven niemandsland. Maar dat is iets van alle tijden en alle oorlogen.

Dulce et Decorum - Bibliotheek van de Eerste wereldoorlog nieuwsbrief

Blijft op de hoogte: